علایم افسردگی در سالمندان چیست؟ از دست دادن احساس لذت بردن از مواردی که معمولا فرد دوست دارد، یکی از علایم افسردگی در سالمندان است. داشتن احساس بد برای یک مدت طولانی، عدم تمایل فرد برای انجام فعالیتهای معمولی، از دست دادن اشتها، مشکل داشتن برای بیرون رفتن از خانه، خوابیدن بیش از حد یا کمتر از میزان لازم، پرخوری، تصمیمگیری دشوار، کاهش وزن شدید و یا افزایش غیرمعمول وزن، تندخویی، تغییر حالتهای غیرنرمال و فاصله گرفتن از خانواده و دوستان از دیگر علایم افسردگی در سالمندان هستند. داشتن یک یا دو مورد از این نشانهها ضرورتا به این معنا نیست که یک فرد افسرده است. افراد سالمند به خاطر کهولت سن معمولا با بیماریهای جسمی مختلفی مواجه هستند که همین قضیه باعث میشود که تشخیص علایمی مانند خستگی، اختلال خواب، بیاشتهایی و کاهش وزن به علت مشترک بودن با علایم بسیاری از بیماریهای دیگر دشوار باشد. این علایم به عنوان علایم افسردگی در سالمندان ، مواردی هستند که شما را مجاب میکنند تا نگران مواردی باشید که در حال رخ دادن و نیازمند توجه است.
آیا افسردگی در بیماران سالمند قابل درمان است؟
علایم افسردگی در سالمندان و روشهای درمان آن به طور کلی شبیه به درمان افسردگی در جوانان است. افسردگی یکی از قابل درمانترین مشکلات سلامت روان است. درمانهای مختلفی برای افسردگی وجود دارد. بهترین درمان همان قرص های ضد افسردگی می باشد. بسیاری از داروهای عالی میتوانند تفاوتهای بزرگی در خلقیات فرد افسرده و توانایی او در ادامهی زندگی ایجاد کنند. مشاوره و گفتگو درمانی باید با دارو درمانی همراه باشد تا بهطور کامل با افسردگی مقابله شود. این همچنین میتوان یک کمک بسیار بزرگ به شخصی باشد که تلاش میکند از دست دادن و سوگ خود را مدیریت و کنترل کند.
اگر پدر یا مادر شما در یک دورهي طولانی هشداردهندهای در این حالت بماند و به حالت طبیعی سابق خود برنگردد، یا به حالت غم و اندوه دورهای برود و یا دیگر نشانهها، او را تشویق کنید تا با پزشک خود ملاقات داشته باشد. بسیاری از افراد سالخورده عادت ندارند که دربارهی احساساتشان صحبت کنند. ممکن است که آنها با کمبود واژگان اصلی برای توصیف احساساتشان مواجه باشند. فرزند یک فرد سالخورده میتواند با رفتاری مناسب به والدین خود در شرایط سختی که دارد کمک کند. اگر افسردگی کنترل نشود، ممکن است به یک حلقهی مارپیچ بدون پایان تبدیل شود. این بیماری میتواند در گذر زمان موجب شرایط بدتر و مصیبتبارتری برای فرد افسرده شود.
درمان افسردگی با دارو
تجویز پزشکان اغلب با محتاطانهترین روند و با کمترین دوز داروهای ضد افسردگی شروع میشود. درحالیکه این یک شروع خوب است، بسیار مهم است که تاثر داروهای ضد افسردگی تا دو یا سه هفته پس از شروع آنها بررسی شود. اگر هیچ آرامشی در علائمی مانند خلق و خوی بد و یا اشتهای ناخوشاند که از علایم افسردگی در سالمندان هستند، مشاهده نشود، بهتر است که از دکتر بخواهید دوز داروها را پس از گذشت دو یا سه هفته افزایش بدهد. دوز بالاتر ممکن است فقط آرامش مورد نیاز را فراهم کند. عدم واکنش به دوز اولیه به معنی نادرست بودن دارو و یا درست کار نکردن دارو نیست. دکتر پدرتان ممکن است به شما یا پدرتان نیاز داشته باشد تا دربارهی افزایش دوز داروها بپرسد که بداند آیا ممکن است نتیجهی بهتری حاصل شود یا خیر. این یگ جنبه از درمان است که اغلب نادیده گرفته میشود. برای جلوگیری از واکنشهای خطرناک داروها، اطمینان حاصل کنید که در مورد همهی داروهای دیگری که پدرتان مصرف میکند مانند مکملهای غذایی، به پزشک اطلاع دهید.
به علایم افسردگی در سالمندان دقت کنید.
به نشانههای غیرمعمول و تغییرات خلقی والدینتان بهطور جدی دقت کنید. مقابله با افسردگی در سنین سالمندی والدین میتواند به آرامش و بهبود کیفیت زندگی او منجر شود. این یک اقدام عاشقانه است و میتواند در مورد اینکه مسئله میتواند بهبود یابد، الهامبخش باشد. این کار میتواند یک فعالیت پیشقدم گونه از جانب دختر یا پسر باشد تا به پدر خود کمک کنند، اما نتیجهی این تلاش به اندازهی تلاش شما ارزشمند است.
