پدرتان را ملاقات میکنید و متوجه میشوید که سر زندگی سابق را ندارد، به آرامی صحبت میکند، تمایلی به خروج از خانه ندارد، اوقات خود را با تماشای تلویزیون و یا خوابیدن در طول روز سپری میکند و به اندازهی کافی غذا نمیخورد. نگران میشوید و با خود میگویید آیا حال او خوب است؟
پیش از هر چیز ابتدا به یک سوال از پاسخ دهید ، آیا نشانه های افسردگی در سالمندان را میشناسید؟
متاسفانه یکی از عمده مشکلات سالمندان ، بیماری ها و شرایط روحی نا مساعد است که می تواند سبب بروز سایر بیماری های رایج در سالمندی شود. برای آنکه بتوانید به پدر و مادر خود به عنوان سالمند کمک کنید یا از مبتلا شدن به افسردگی در سالمندی خود جلوگیری کنید ، ابتدا باید با علائم آن آشنا شوید.
افسردگی چیست؟
افسردگی یکی از رایجترین شرایط روحی است که خوشبختانه میتواند درمان شود. اما افسردگی در سالمندان بیشتر نادیده گرفته میشود. گاهی اوقات به این دلیل است که پزشکان علائم و نشانههای افسردگی در سالمندان را تشخیص نمیدهند. گاهی اوقات این به دلیل نگرش کلی جامعه به این مسئلهی حساس می باشد که متاسفانه دیده می شود به شرایط روحی سالمندان کم توجهی می شود. باور اشتباهی که افسردگی را بخشی از ورود به سنین سالمندی می بیند . متاسفانه به رسمیت نشناختن افسردگی در سالمندان باعث میشود که این افراد نسبت به درمان بیماری خود اقدام نکنند. خطر ناشی از عدم توجه به افسردگی دو بخش است؛ مورد اول فقدان کیفیتی است. این امر باعث می شود که سالمند برای بهبود شرایط زندگی خود ، در عین حال که می تواند اقدامات مهم و مفیدی انجام دهد ، کاری نکند. در این حالت سالمند مجبور به تحمل رنج غیر ضروری می شود . اگر افسردگی در سالمندان درمان نشود، باعث بدتر شدن علائم فیزیکی سایر بیماریها شده و حتی در نهایت ممکن است به مرگ بیمار منجر شود. مورد دوم واقعیت هشدار دهندهی اقدام به خودکشی در دوران سالمندی است.
به طور کلی الگوی علائم افسردگی در سالمندان و افراد جوانتر مشابه بوده و آنها از علائم مشابهی رنج میبرند.
افسردگی یک وضعیت احساسی با یک مولفهی فیزیکی است. علت بروز این مولفهی فیزیکی یک مادهی شیمیایی درون مغز است که میتواند به آن کمک کند. هنگامی که این مادهی شیمیایی وجود دارد، بروز این علائم فیزیکی تمایل به کاهش دارند.
احساس کمبود نباید یک بخش دائمی در فرآیند ورود به سنین سالمندی باشد. بسیاری از سالمندان هستند که خیلی عادی وارد این سنین شدهاند و بسیاری از محدودیتهایی را که در این سالها با انها همراه بوده است را پذیرفتهاند.
ورود به سنین پیری اغلب با تلفات همراه است. مرگ همسر، خواهر و برادر و دوستان، و همچنین از دست دادن قدرت و توانایی فیزیکی منجر به غم و اندوه میشود. غم و نارحتی ناشی از ، از دست دادن معمولا با گذر زمان کم شود.
اما چه میشود اگر پدر که سال گذشته مادر را از دست داد، دیگر در رابطه با چیزی احساس مسئولیت نکند و تمایل به ایجاد تغییرات در زندگی نباشد؟ اگر بیش از یک سال است که از درگذشت همسرش میگذرد و همچنان پدر سالمند قادر به حرکت رو به جلو در زندگی نیست، زمان آن رسیده است که یک پزشک او را برای یک معاینه کلی معاینه کند.
چگونه پرستار خانگی میتواند به پدر و مادران سالخورده و افسرده کمک کنند؟
اگر قادر هستید که پدرتان را تا دکتر همراهی کنید، نگرانی خود را ذکر کنید و علائمی را که دیدهاید توضیح بدهید. در صورتی که فکر میکنید ممکن است نشانههایی که از بابت آنها نگران هستید به داروهایی که پدرتان مصرف میکند مرتبط باشد، از دکتر بپرسید. گاهی اوقات تغییرات خلقی میتوانند عوارض جانبی از داروها باشند و یا ممکن است علائم بیماریهای دیگری متفاوت از افسردگی در سالمندان باشند.
اگر نمیتوانید شخصا با پزشک ملاقات داشته باشید، با اجازهی پدر سعی کنید با پزشک یک قرار داشته باشید و صحبت کنید. گزینهی دیگر این است که یک مسئول مراقبت پزشکی از سالمند (یا یک پرستار خصوصی ) ، استخدام کنید تا پدر را در ملاقات با پزشک همراهی کند. از مسئول مراقبت پزشکی پدرتان بخواهید که با دکتر تمامی نگرانیهای شما را در رابطه با پدر در میان بگذارد.
مسئول مراقبت از سالمند میتواند با دکتر یک ارتباط حرفهای داشته باشد و سپس همهی توصیههای دکتر را به شما گزارش بدهد.
